Zomerlandschap

De mais is al weer hoog opgeschoten. Het uitzicht van de fietser verandert. Op sommige plekken kun je er niet meer overheen kijken. Je rijdt langs een groene muur. Door de gestegen voedselprijzen staat er groen goud op het veld. De hele perceptie van het landschap verandert erdoor. Je rijd niet meer in een open vlakte, maar in een labyrinth met doorkijkjes; een echt coulissenlandschap. Het landschap ondergaat een metamorfose met ieder seizoen. Van vlak en kaal, naar groen en verbrokeld, met af en toe een verrassende intimiteit. Wat de sneeuw is voor de eskimo's is de mais voor deze omgeving. Het geoefende oog ziet verschillende varieteiten. Soms staat er een bordje bij. Sommige rassen lijken harder te groeien dan andere. Dat moet dan duidelijk worden gemaakt aan de passerende fietser, die er niet eens de helft van begrijpt. Hij is geen boer. slechts een stadsmens op zoek naar rust en afleiding van zijn bestaan in de hoogste versnelling. Hij is verrast door de veranderingen. Hij rijdt hetzelfde rondje als altijd. Toch lijkt hij zich in een ander decor te bevinden. Hij verandert niet werkelijk van plaats, maar bevindt zich in een ander decor dan drie maanden geleden. Een fietstocht door de tijd als het ware. Het is niet alleen mais wat hij ziet. Ook groen graan, dat al aan het vergelen is. Nog een week of twee en dan is dat er al weer af. De eerste oogst als een voorbode van een nieuwe verandering.