Fietsschrijven.

Er is al veel geschreven over fietsen. Dat zie je in de boekwinkel. Je ziet het op internet. Tim Krabbe heeft een mooi boek geschreven, de renner, over wat het met je kan doen om een prestatie te leveren, te willen leveren. Een boekje dat nog steeds afwijkt van het gros van de fietsliteratuur omdat het ingaat op wat de fietser voelt als hij onderweg is. Daarbij gaat hij niet voorbij aan de fysieke aspecten als zadelpijn, spierpijn en en (extreme) vermoeidheid. Maar ook, de wil om de beste te zijn. Op het internet wordt ook best veel geschreven. Daar ligt het accent meer op een beschrijving van de tocht. Hoe laat zijn we vertrokken, wie gingen er allemaal mee, wie kreeg er een lekke band, waar zijn we gestopt om te lunchen, hoeveel kilometers hebben we die dag gemaakt, zijn we erg nat gewordenm hadden we veel tegenwind en waren we erg tevreden toen we eenmaal op de bestemming waren. Twee verschillende categorieen. Allebei beschrijvingen van onderweg zijn. De schrijvers van dit genre willen blijkbaar iets overbrengen, of in ieder geval proberen het genoegen dat ze er onderweg aan hebben beleefd te vangen in woorden. Om het over te brengen aan anderen. Of om het vast te leggen voor zichzelf. Een variant op fotograferen.