Maisland

De ruimte geeft je het gevoel dat je in de natuur bent, maar eigenlijk is het landschap rond Zondereigen niets anders dan een grote landbouwfabriek. Het is natuur en het is geindustrialiseerd. Dit landschap is met horten en stoten zo gegroeid en vooral in de twintigste eeuw in dit proces terecht gekomen. Door mechanisatie werd het voor kleine boeren mogelijk om grotere percelen te bewerken. En was meer productie nodig om de aanschaf van de grotere landbouwwerktuigen te bekostigen. Het voornaamste gewas in late lente en zomer is de mais. Dat groeit goed op de bodem; het levert ook goed op bij de verkoop. Meestal is het bestemd voor gebruik als veevoeder. Daarnaast ook veel weiland waar dan het vee, koeienen schapen , graast. Wat is nu het paradoxale van deze situatie? De stedeling die er fietst ervaart vooral de ruimte; rijdt er misschien doorheen met het idee dat hij een ongerept landschap passeert. En dat is niet zo. Het landschap om Zondereigen is veranderd door industrialisatie en schaalvergroting zoals dat ook het uiterlijk van de stad heeft veranderd. Ondanks dat is het ruimtelijk gevoel bewaard gebleven en dat blijft een grote kwaliteit van dit landschap.